Kolektif ve kimliksel (etnik, ulusal, dini, sınıfsal, toplumsal cinsiyet vb.) sosyopolitik sorunların çözümü için, özellikle de "Kürt meselesi" bağlamında toplumsal özgürlüğü esas alan bir barışın tesisi; hem politik söylem düzeyinde hem de meşru bireysel ve kolektif hak talepleri noktasında sömürgeci özelliklerden, renklerden ve biçimlerden arındırılmalıdır. Bir başka deyişle, "dekolonize edilmiş bir barış" hedeflenmelidir. Bu durum, her şeyden önce mağdur ve ezilen muhatap tarafın bir "hakikat rejimi" inşa etme noktasındaki öznelliği için gereklidir.
Zira toplumsal özgürlüğü gerçekleştirme gücüne ve imkanına sahip "onurlu" bir barış; muhataplar arasındaki hiyerarşik ilişkiyi, iktidar ve tabiiyet biçimlerini problematize eden ve ortadan kaldıran dekolonyal bir söyleme muhtaçtır. Bu atölye, "barışı demokratikleştirme ve barıştırma" ihtiyacını ve imkanını odağına alacak; bunun dekolonyal bir dil/söylemle mümkün olduğunu dekonstrüktif (yapısökümcü) bir değerlendirmeyle ortaya koyacaktır.
Örneğin, bugün "barış süreci ve demokratik toplum" çerçevesinde sürecin devlet yetkilileri tarafından "Terörsüz Türkiye Süreci" olarak tanımlanması sömürgeci/kolonyal bir söylemdir. Bilindiği üzere, dilin kullanımı ve tanımlamalar hem sürecin sürdürülebilirliği hem de karşılıklı hak ve taleplerin tanınması noktasında belirleyicidir. Özetle, "söylem sistemi" olarak barış süreci için kullanılan siyasi ve toplumsal dil, tarafların politik ve ideolojik pozisyonunu tayin eder. Çünkü barış, dilin ve diyaloğun kullanım biçimiyle başlar.
Mustafa Zengin tarafından yürütülecek olan bu atölye; hak temelli, adil ve toplumcu bir barış süreci için her şeyden önce nasıl bir dil ve söyleme ihtiyaç duyulduğunu katılımcılarla tartışmayı amaçlamaktadır.
Dil: Kürtçe (Kurmancî)
Katılım: Herkese açıktır.
Kontenjan: 20 kişi